Öz

Web tabanlı uzaktan eğitim kamu ve özel sektörün çeşitli alan ve disiplinlerindeki eğitim problemlerini çözmede düşük işletim maliyeti ve araçlar sunmakla birlikte, çalışmakta olan bireyler için kişisel ve mesleki gelişme, akademik ya da sertifika programlarına katılma gibi fırsatlar da yaratmaktadır. Böyle bir sistem veya eğitim programı içeriğinin, sağlam bir yapıya sahip olması gerektiği açıktır. Bu yapıdaki bir sistem, içerik ve sistemin tekrar kullanılabilmesinde ve güncellenmesinde önemli avantajlar sağlayacaktır. Bu çalışmada web tabanlı uzaktan eğitim hakkında genel bilgiler verilmekle birlikte, sistemlerin sahip olması gereken özellikler ve konuyla ilgili standartların önemi üzerinde durulmaktadır.

Anahtar Kelimeler: Web tabanlı uzaktan eğitim, Web tabanlı uzaktan eğitim sistemleri

Referanslar

  1. Aslantürk, O. (2002). Bir Web tabanlı uzaktan eğitim sisteminin tasarlanması ve gerçekleştirilmesi. Yayınlanmamış yüksek mühendislik tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara.
  2. Carr, K.C. ve Farley, C.L. (2003). Redesigning courses for the World Wide Web. Journal of Midwifery & Women’s Health, 48 (6), 407-417.
  3. Carswell, A.D. ve Venkatesh, V. (2002). Learner outcomes in an asynchronous distance education environment. International Journal of Human-Computer Studies, 56 (5), 475-494.
  4. CDLP. (2004). Adult learning activities: What is distance learning? 16 Temmuz 2004 tarihinde http://www.cdlponline.org/index.cfm?fuseaction=whatis adresinden erişildi.
  5. Docent Inc. (2002). Docent Inc: E–learning strategies for executive education and corporate training, Fortune, May 15.
  6. Liu, X., El Saddik, A. ve Georganas, N. (2003). An implementable architecture of e-learning system. Proceedings of the Canadian Conference on Electrical and Computer Engineering (CCECE 2003). 24 Temmuz 2004 tarihinde http://www.site.uottawa.ca/~elsaddik/abedweb/publications/architecture.pdf adresinden erişildi.
  7. Maly, K., Overstreet, C.M., González, A., Denbar, M., Cutaran, R., Karunaratne, N. ve Srinivas, C.J. (1998). Use of Web technology for interactive remote instruction. Computer Networks & ISDN Systems, 30, 660-662.
  8. Özen, Ü. ve Kahraman, S. (2001). Web tabanlı uzaktan eğitimde sistem tasarımı. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 2, 81-102.
  9. Pahl, C. (2003). Managing evolution and change in web-based teaching and learning environments. Computers & Education, 40 (2), 99-114.
  10. Song, K., Hu, X., Olney, A., Graesser, A.C. ve Tutoring Research Group (2004). A framework of synthesizing tutoring conversation capability with web-based distance education courseware. Computers & Education, 42 (4), 375-388.
  11. Torres da Silva, V., Lucena, C.J.P. ve Fuks, H. (2001). ContentNet: A framework for the interoperability of educational content using standard IMS. Computers & Education, 37 (3-4), 273-295.
  12. USDLA. (2004). United States Distance Learning Association: Definition of distance learning. 16 Temmuz 2004 tarihinde http://www.usdla.org adresinden erişildi.

Lisans

Telif Hakkı (c) 2004 Yazar(lar). Açık erişimli bu makale, orijinal çalışmaya uygun şekilde atıfta bulunulması koşuluyla, herhangi bir ortamda veya formatta sınırsız kullanım, dağıtım ve çoğaltmaya izin veren Creative Commons Attribution License (CC BY) altında dağıtılmıştır.

Nasıl Atıf Yapılır

Al, U., & Madran, O. (2004). Web Tabanlı Uzaktan Eğitim Sistemleri: Sahip Olması Gereken Özellikler ve Standartlar. Bilgi Dünyası, 5(2), 259-271. https://doi.org/10.15612/BD.2004.491