Öz

Günümüzde yaşanan tekno-ekonomik dönüşüm, bugüne kadar potansiyel olarak varlığını bildiğimiz, gerekliliğine inandığımız ama yeterince kavrayamadığımız için kullanamadığımız bir değeri, “yeni” olarak tanımlamamıza yol açtı; bugünkü anlayış ve kavrayış düzeyindeki bu yeni değer, bilgi ve/veya enformasyon’dur. Bilgi ve/veya enformasyon ile onun çıktısı olan teknoloji, bugün günlük yaşamdaki ve bütün iş alanlarındaki süreçleri değiştirmiştir. Ekonomiyi yeni kılan, bilgi ve/veya enformasyonu anlama ve kavrayışımızdaki değişimdir. Bu makalede “bilgi ekonomisi/yeni ekonomi olgusunun reddettiklerini tartışma konusu yapma gereği, yaşadığımız tekno-ekonomik dönüşüm anının bugünkü resmini çekme, dönüşümün boyutunu sezgileme, dönüşümün ürünü olan bilgi ekonomisi olgusunun yaşanan anda istediği esasları, kuralları ve kaynakları tespit etme yoluyla olgunun sunduğu fırsat ve tehditleri değerlendirme isteğinden kaynaklandı. Bu bağlamda çalışma, olgunun yaşama kanalize edilmesi sürecine ilişkin doğru ve yanlış seçenekler üzerinde düşünsel çabaya bir çağrı niteliğindedir.

Anahtar Kelimeler: Bilgi ekonomisi, Bilgi yönetimi, Enformasyon yönetimi

Referanslar

  1. Baily, M. N. ve Gordon, R. J. (1988). The productivity slowdown, measurement issues, and the explosion of computer power. Brookings Papers on Economic Activity, (2), 347-420. 30 Nisan 2004 tarihinde http://proquest.umi.com/pqdweb adresinden erişildi.
  2. Berger, R. (2000). New economy: Opportunities for Europe.
  3. Berndt, E. R. ve Morrison, J. C. (1995). High-tech capital formation and economic performance in U.S. manufacturing industries: An exploratory analysis. Journal of Econometrics, 65, 9-43.
  4. Bontis, N. (2002). The rising star of the chief knowledge officer. Ivey Business Journal, 66 (4), 20-25. 21 Mart 2002 tarihinde http://proquest.umi.com/pqdweb adresinden erişildi.
  5. Cohen, D. ve L. Prusak. (2001). Kavrayamadığımız zenginlik: Kuruluşların sosyal sermayesi (A. Kardam, Çev.). İstanbul: MESS.
  6. Cooke, P. (2001). New economy innovation systems: Biotechnology in Europe and the USA. Industry and Innovation, 8 (3), 267-289. 21 Mart 2002 tarihinde http://proquest.umi.com/pqdweb adresinden erişildi.
  7. Dahlman, C. J. (2001). Updating the economic incentive and institutional regime for the knowledge economy. Development OUTREACH, 3 (3), 6-8.
  8. Dahlman, C. J. ve Andersson, T. (Ed.). (2000). Korea and the knowledge based economy: Making the transition. Washington, DC: World Bank.
  9. Davenport, T. ve L. Prusak. (1998). İş dünyasında bilgi yönetimi. İstanbul: Rota.
  10. Drucker, P. F. (1993a). Post-capitalist society. London: Butterworth Heinemann.
  11. Drucker, P. F. (1993b). Yeni gerçekler: Devlet ve politika alanında; ekonomi bilimi ve iş dünyasında; toplumda ve dünya görüşünde (B. Karanakçı, Çev.). Ankara: Türkiye İş Bankası.
  12. Gürdal, O. (2000). Tekstil endüstrisinde enformasyon olgusu. Ankara: Türk Kütüphaneciler Derneği.
  13. Kanjanasupak, L. (2002). Sizing up the new economy. Nations, Access Number: 2W80046735848. 22 Mart 2002 tarihinde http://web11.epnet.com adresinden erişildi.
  14. Kerfoot, K. (2002). The leader as chief knowledge officer. Nursing Economics, 20 (1), 40-42. 21 Mart 2002 tarihinde http://proquest.umi.com/pqdweb adresinden erişildi.
  15. Konfüçyüs. (1973). Konuşmalar: Lun-yü (M. N. Özerdim, Çev.). Ankara: Başbakanlık Kültür Müsteşarlığı.
  16. Krogh, G., Ichijo, K. ve Nonaka, I. (2002). Bilginin üretimi. [İstanbul]: Dışbank.
  17. Martin, R. (2001). The new economy. South Australia: Information Economy Policy Office.
  18. Organisation for Economic Cooperation and Development. (1996a). The knowledge-based economy. 2 Şubat 2002 tarihinde http://www.oecd.org/dataoecd/51/8/1913021.pdf; http://members.shaw.ca/competitivenessofnations/Anno%20OECD4.htm adresinden erişildi.
  19. Organisation for Economic Cooperation and Development. (1996b). Transitions to learning economies and societies. Paris: OECD.
  20. Oğuz, Ş. (2001) Bilgi konseyini kuralım. Habertürk, 22 Kasım 2003 tarihinde http://turk.internet.com/haber adresinden erişildi.
  21. Porat, M. U. (1977). The information economy: Definition and measurement. Washington, DC: US Department of Commerce Office of Telecommunication.
  22. Rayward, W. B. (1983). Librarianship and information research: Together or apart. (F. Machlup ve U. Mansfield, Ed.). The study of information: Interdisciplinary messages içinde (ss. 399-405). New York: John Wiley and Sons.
  23. Saygılı, Ş. (2003). Bilgi ekonomisine geçiş sürecinde Türkiye ekonomisinin dünyadaki konumu. Ankara: Devlet Planlama Teşkilatı.
  24. Tiwana, A. (2003). Bilginin yönetimi. [İstanbul]: Dışbank.
  25. Türkiye Sanayicileri ve İş Adamları Derneği. (2001). Avrupa Birliği yolunda bilgi toplumu ve e-Türkiye. İstanbul: TÜSİAD.
  26. Vakıf Risk Sermayesi Yatırım Ortaklığı. Risk sermayesi nedir? 5 Aralık 2003 tarihinde http://www.Vakifrisk.com.tr/rsnedir.htm adresinden erişildi.
  27. Weill, P. ve Broadbent, M. (1999). Enformasyon altyapısı: Şirketler için yeni bir kaldıraç (A. G. Ünal, Çev.). İstanbul: Boyner Yayıncılık.
  28. Zhang, S. (2001). Human capacity building for the new economy. Development OUTREACH, 3 (3), 9-12.

Lisans

Telif Hakkı (c) 2004 Yazar(lar). Açık erişimli bu makale, orijinal çalışmaya uygun şekilde atıfta bulunulması koşuluyla, herhangi bir ortamda veya formatta sınırsız kullanım, dağıtım ve çoğaltmaya izin veren Creative Commons Attribution License (CC BY) altında dağıtılmıştır.

Nasıl Atıf Yapılır

Gürdal, O. (2004). Bilgi Ekonomisi ve/veya Yeni Ekonomi’nin Reddettikleri. Bilgi Dünyası, 5(1), 48-73. https://doi.org/10.15612/BD.2004.498