Abstract

This study attempts to combine the concepts of human relations, knowledge management and organizational learning. Also, it emphasizes the importance of information management in human relations approach and the process of organizational learning in human relations. A “set model” of these concepts was developed. Consequent results of this model indicaed the necessify for investment in human capital.

Keywords: Human relations, Knowledge management, Organizational learning, Assumption of human in organization, Set model

References

  1. Accel Team.Com. (2001). “Human Relations School of Management: Employee Motivation Theory and Practice”. [Çevrim içi], Elektronik adres: http://www.accel-team.com/human_relations/index.html [erişim tarihi].
  2. Kırcalı, A. (1995). Benchmarking. [Çevrim içi], Elektronik adres: [http://www.geocities.com/akircali/yazilar/Benchmarking.htm] [erişim tarihi].
  3. Iowa State University. Tech, Knowledge and Community: Knowledge Management and the Human Factor. [Çevrim içi], Elektronik adres: [http://www.extension.iastate.edu/mt/dcoates/archives/000035.html [15 Ocak 2002].
  4. Allee, V. (1997). The Knowledge evolution: Expanding organizational intelligence. Boston: Butterworth-Heinemann.
  5. Argyris, C. ve Schön, D.A. (1996). Organizational learning II: Theory, method and practice. Reading, Mass.: Addison-Wesley.
  6. Argyris, C. (2001). Öğrenmenin önünü tıkayan iyi iletişim. Harvard Business Review dergisinden seçmeler: Örgütsel öğrenme içinde (s. 93-115). İstanbul: BZD Yayıncılık.
  7. Baransel, A. (1979). Çağdaş yönetim düşüncesinin evrimi: Klasik ve neo-klasik yönetim ve örgüt teorileri - cilt 1. İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
  8. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
  9. Bennis, W.G. (1967). Leadership theory and administrative behavior: The problem of authority. Administrative Science Quarterly, 4(3): 263.
  10. Daft, R.L. (2000). Management. Forth Worth: The Dryden Press.
  11. Davenport, T.H. ve Prusak, L. (2001). İş dünyasında bilgi yönetimi: Kuruluşlar ellerindeki bilgiyi nasıl yönetirler. İstanbul: Rota Yayın.
  12. Davis, K. (1977). Human behavior at work: Organizational behaviour. New York: McGraw Hill Book Company.
  13. Eren, E. 1996. Yönetim ve organizasyon. İstanbul: Beta yayınları.
  14. Ross; F. Murdick, R. (1977). People, productivity and organizational structure. Contemporary readings in organizational behavior. F. Luthans (ed.). içinde (s.122). New York: McGraw Hill.
  15. Garvin, D.A. (1999). Öğrenen bir örgüt yaratmak. Harvard Business Review dergisinden seçmeler: Bilgi yönetimi içinde (s.51-81). İstanbul: BZD Yayıncılık.
  16. Hicks, H.G. (1979). Örgütlerin yönetimi: Sistemler ve beşeri kaynaklar açısından. Osman Tekok vb. (çev.) Ankara: Turhan Kitapevi.
  17. Kalite Derneği Öğrenen Organizasyonlar Uzmanlık Grubu. (1998). Öğrenen organizasyonlar. İstanbul: Kal-Der Yayınları.
  18. Karakaş, M. (2002). Bilgi yönetimi nedir?: Gerçek hayattan uygulamalar. [Çevrim içi], Elektronik adres: http://www.bilgiyonetimi.org/bynedir.htm.
  19. Keskin, H. ve Kalkan, V.D. (2002). İşletmelerde bilgi yönetiminin tanımlanması ve kavramsallaştırılması: KOBİ’lerde bilgi yönetimi araçlarının kullanımına ilişkin bir araştırma. I. Ulusal Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi bildirileri. [Çevrim içi], Elektronik adres: http://iibf.kou.edu.tr/ekonomi/tamprogram.htm.
  20. Koçel, T. (2001). İşletme yöneticiliği. İstanbul: Beta.
  21. Lim, D. ve Klobas, J. (2000). Knowledge management in small enterprises. The Electronic Library, 18(6).
  22. Mayo, E. (1945). The social problems of an industial civilization. Boston: Harvard University Graduate School of Business Administration.
  23. Edwin C. Nevis, Anthony J. Dibella, Janet M. Gould, “Understanding Organization As Learning System”, Sloan Management Review, Vol: 36, No: 2, Winter 1995, s. 73.
  24. Nonaka, I. (1991). The Knowlede-Creating Company. Harvard Business Review, November/December, c.69, n.6, 1991, s.1.
  25. Nonaka, İ. (1999). Bilgi yaratan şirket. Harward Business Review dergisinden seçmeler: Bilgi Yönetimi içinde (s.29-50). İstanbul: BZD Yayıncılık.
  26. O’Connor, E. (1999). Minding the workers: The meaning of “human” and “human relations” in Elton Mayo. Organization, 6(2): 223-246.
  27. Onaran, O. (1971). Örgütlerde karar verme. Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  28. Öğüt, A. (2001). Bilgi çağında yönetim. Ankara: Nobel Yayıncılık.
  29. Probst, G. ve Büchel, B.S.T. (1997). Organizational learning: The competitive advantage of the future. London: Printince Hall.
  30. Sabuncuoğlu, Z. ve Tüz, M. (1995). Örgütsel psikoloji. Bursa: Ezgi Kitabevi.
  31. Sağsan, M. (2002). Bilgi savaşı: Siperlerden klavyelere taşınan bir harekatın anatomisi. Avrasya Dosyası: İstihbarat Özel, 8(2): 217.
  32. Scott, W.G. (1967). Organization theory: A behavioral analysis for management. Homewood, Ill: R.D. Irwin.
  33. Scott, W.R. (2003). Organization: Rational, natural and open systems. New Jersey: Pretice Hall.
  34. Svetvilas, C. (2001). The Human factor: Intellectual capital guru Nick Bontis Discusses KM’s missing links. Intelligent Enterprice, 4:11, 15243621, 7/23/2001.
  35. Vail, E.F. (1999). Knowledge mapping: getting started with knowledge management. Information Systems Management, 16 (4): 16:23.
  36. Walz, E. (1998). Information warfare: Principles and operations. Boston: Artech House.
  37. Wren, D.A. (1972). The Evolution of management thought. New York: The Ronald Press.
  38. Yazıcı, S. (2001). Öğrenen organizasyonlar. İstanbul: Alfa.

Copyright and license

Copyright © 2002 The author(s). This is an open access article distributed under the Creative Commons Attribution License (CC BY), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium or format, provided the original work is properly cited.

How to cite

Sağsan, M. (2002). Set Model by Organizational Choice: Human Relations, Knowledge Management and Human Element at the Intersection of Organizational Learning. Information World, 3(2), 205-230. https://doi.org/10.15612/BD.2002.518