Öz

Bilgiye olan ihtiyaç insanlık tarihi kadar eski olup, günümüzün teknoloji çağında bu ihtiyaç daha da artmıştır. Her insan, hangi konumda bulunursa bulunsun kendi ilgi alanına giren konularda bilgi sahibi olmak istemekte ve bu bilgiyi elde etmeye ihtiyaç duymaktadır, aksi taktirde değişime ayak uydurmakta zorluk çekecek, yokolmaktan kurtulamayacaktır. Bu nedenle, bilgi çağı ve bilgi yönetiminin genel değerlendirmesi yapılarak, organizasyonlar için bilgi yönetiminin önemi ve ilgili diğer disiplinler belirtilmektedir. Ardısıra araştırmanın esas amacı olan; çalışanların bilginin paylaşımı ile ilgili tutumları, mesleki statüleriyle bilgi paylaşımı arasındaki ilişki ortaya konulmuştur. Müteakip bölümde ise elde edilen sonuçlar değerlendirilmiş ve gerekli önerilerde bulunulmuştur. Araştırmanın uygulandığı organizasyonda bilgi paylaşımının başarılı bir şekilde uygulanmadığı görülmektedir. Buna ilave olarak bilişsel kanalların açık olması gerektiği, organizasyonda entelektüel sermaye yönetiminin tesis edilebilmesi maksadıyla çalışanların bilgi paylaşımınba yuönelik istek ve tutumlarının arttırılması gerekmektedir.

Anahtar Kelimeler: Bilgi yönetimi, Entelektüel sermaye, Bilgi paylaşımı, Gayri maddi varlıklar

Referanslar

  1. Alakuş, M. (1991). Bilgi toplumu. Ankara: T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
  2. Barca, M. (2004). Yeni ekonomide bilgi yönetiminin stratejik önemi. Active Bankacılık ve Finans Dergisi. Retrieved January 20, 2005 from http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=145
  3. Barclay, R. O. and Philip C. M. (1997). What is knowledge? Retrieved May 2, 2004 from http://www.media-access.com/whatis.htm
  4. Barutçugil, İ. (2000). Bilgi yönetimi. Active Bankacılık ve Finans Dergisi, April-May(12). Retrieved June 3, 2006 from http://www.makalem.com/Search/ArticleDetails.asp?nARTICLE_id=367
  5. Barutçugil, İ. (2002). Bilgi yönetimi. İstanbul: Kariyer Yayıncılık.
  6. Çelik, A. E. and Perçin, S. (2000). Entelektüel sermayenin işletme bazında ölçülmesi ve değerlendirilmesi. Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, 1(2), 111-118.
  7. Dalkir, K. (2005). Knowledge management in theory and practice. Burlington: Elsevier Butterworth Heinemann.
  8. Davenport, T. and Prusak, L. (1998). Working knowledge: How organizations manage what they know. Boston, Massachusetts: Harvard Business School Press.
  9. Drucker, P. (2000). Gelecek için yönetim. (F. Üçgan, Çev.). Ankara: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
  10. Edvinsson, L. (1997). Developing intellectual capital at Skandia. Long Range Planning, 30(3), 366-373.
  11. Edvinsson, L. and Malone, M. S. (1997). Intellectual capital: Realizing your company’s true value by finding its hidden brainpower. New York: Harper Business.
  12. Ercan, M. K., Öztürk, M.B. and Demirgüneş, K. (2003). Değere dayalı yönetim ve entelektüel sermaye. Ankara: Gazi Kitapevi.
  13. Ercan, M. K., Öztürk, B., Küçükkaplan, İ, Başçı, E. S. and Demirgüneş, K. (2006). Firma değerlemesi: Banka uygulaması. İstanbul: Literatür Yayıncılık.
  14. Ertuğrul, M. (2000). Bilgi çağında işletmelerin yeni kaynağı: Entelektüel sermaye. Active Bankacılık ve Finans Dergisi, 15. Retrieved June 7, 2006 from http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=182
  15. Hovardaoğlu, S. (1994). Davranış bilimleri için istatistik. Ankara: Hatiboğlu Yayınları.
  16. Iynn, B. (2000). Entelektüel sermaye gelecek bin yılın katma değer başarısında anahtar. Muhasebe ve Denetime Bakış Dergisi, 1(2), 119-126.
  17. Köksal, B. (1985). İstatistik analiz metotları. İstanbul: Çağlayan Kitabevi.
  18. Miller, D. and Shamsie, J. (1996). The resource-based view of the firm in two environments: The Hollywood film studios from 1936 to 1965. The Academy of Management Journal, 39(3), 519-543.
  19. McDermott, R. (1999). Why information technology inspired but cannot deliver knowledge management. California Management Review, 41(4), 103–117.
  20. Öge, S. (2002). Entelektüel sermaye, işletme için yeni bir değer. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 16(5-6), 175-200.
  21. Nonaka, I. and Takeuchi, H. (1995). The knowledge creating company: How Japanese companies create the dynamics of innovation. New York: Oxford University Press.
  22. Sağsan, M. (2004). Bilgi yönetiminin kavramsal çerçevesi ve Başkent Üniversitesi İletişim Fakültesi Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümü. Active Bankacılık ve Finans Dergisi. Retrieved January 22, 2005 from http://www.bilgiyonetimi.org/cm/pages/mkl_gos.php?nt=442
  23. Polanyi, M. (1958). Personal knowledge. Chicago: University of Chicago Press.
  24. Polanyi, M. (1966). The tacit dimension. London: Routledge & Kegan Paul.
  25. Saruhan Ş. C. and Sulaoğlu, T. (2005). Entelektüel sermaye: Teori ve uygulamadan bir örnek: Arçelik. Retrieved February 5, 2005 from http://www.isletme.istanbul.edu.tr/duyurular/kongrebook/58/kongre.htm
  26. Stewart, T. A. (1991). Barinpower: How intellectual capital is becoming America’s most valuable asset. Fortune, 123(11), 44-60.
  27. Stewart, T. A. (1997). Entelektüel sermaye. (N. Elhuseyni, Çev.). İstanbul: Mess Yayınları.
  28. Şamiloğlu, F. (2002). Entelektüel sermaye. Ankara: Gazi Kitabevi.
  29. Şamiloğlu, F. (2003). Entelektüel sermayenin muhasebe ve finansman alanlarında yarattığı yeniden yapılanma ihtiyacı. MUFAD Muhasebe ve Finansman Dergisi, 19, 128-134.
  30. Şamiloğlu, F. (2006). Entelektüel sermaye: İMKB’de hisse senetleri işlem gören bankalar üzerine bir uygulama. MUFAD Muhasebe ve Finansman Dergisi, 31, 78-89.
  31. Yörük, N. and Erdem, M. S. (2006). Farklı entelektüel sermaye ölçme yöntemlerinin stratejik karar alma sürecine etkileri. Marmara Üniversitesi Muhasebe-Finansman Araştırma ve Uygulama Dergisi, 6(15), 59-71.

Lisans

Telif Hakkı (c) 2011 Yazar(lar). Açık erişimli bu makale, orijinal çalışmaya uygun şekilde atıfta bulunulması koşuluyla, herhangi bir ortamda veya formatta sınırsız kullanım, dağıtım ve çoğaltmaya izin veren Creative Commons Attribution License (CC BY) altında dağıtılmıştır.

Nasıl Atıf Yapılır

Ogun, M. N. (2011). Kurumlarda Bilgi Yönetimi Gereksinimi. Bilgi Dünyası, 12(1), 70-86. https://doi.org/10.15612/BD.2011.222