Öz

Bu çalışma, antrenörlerin liderlik beceri gelişimiyle kütüphane ve bilgi kaynakları kullanımı arasındaki ilişkiyi KKTC’deki antrenörler üzerinden irdelemektedir. onbir liderlik becerisi toplamda üç kategoride özetlenerek yapılan çalışmanın teorik boyutunda, doğuştan gelen beceriler, sonradan kazanılmış beceriler ve işbirlikçi beceriler olarak ayrılmıştır. Çeşitli spor dallarında aktif olarak görev yapan toplam 274 antrenörü kapsayan çalışmada üç tane regresyon modeli kurulmuştur. Bu modellerin sonuçlarına göre; antrenörler kütüphaneyi kullandıkça sporcularına faydalı olmak adına hem doğuştan gelen yetenekleri, hem de işbirlikçi davranma becerileri artmaktadır. Bununla birlikte, antrenörlerin bilgi kaynaklarını kullanmaları bir lider olarak işbirlikçi davranış becerilerini etkilemektedir.

Anahtar Kelimeler: Liderlik becerileri, yetenek, işbirlikçi davranış becerisi, Bireyin kendi gayretine yönelik becerileri, kütüphane kullanımı, bilgi kaynakları kullanımı

Referanslar

  1. Akat, İ. ve Budak, G. (2002). İşletme yönetimi. İzmir: Barış Yayınları
  2. Akkoyunlu, B ve Kurbanoğlu, S. (2002). Öğretmenlere bilgi okuryazarlığı becerilerinin kazandırılması üzerine bir çalışma. Türk Kütüphaneciliği, 16 (2), 123-138.
  3. Aldemir, A. (2003). Bilgiye erişimde yeni yaklaşım: Bilgi okuryazarlığı. ÜnaK’03: Bilgiye Erişimde Değişen Yollar ve II. Tıbbi Bilgi Yönetimi ve Teknolojileri Sempozyumu’nda sunulan bildiri.
  4. American Library Association (ALA). (1989). Presidential committee on information literacy final report. Chicago: American Library Association.
  5. Association of College and Research Libraries (ACRL). (2000). Information literacy competency standards for higher education. Board of Directors of the ACRL. Chicago: ACRL.
  6. Ay, C. (1997). Liderlik ve örgüt kültürü, 21.Yüzyılda liderlik Sempozyumu’nda, sunulan bildiri. İstanbul.
  7. Bakır, M. (1998). Modern yönetim anlayışından hareketle spor yöneticiliğinin kapsamı. Gazi Beden Eğitimi Ve Spor Bilimleri Dergisi, Ankara.
  8. Balcı, A. (2002). Eğitim Yöneticisinin İş Doyumu, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ankara. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
  9. Baltaş, A. (2000). Ekip çalışması ve liderlik (8.Basım). İstanbul: Remzi Kitabevi.
  10. Başaran, İ. (2004). Yönetimde insan ilişkileri; yönetsel davranış. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
  11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş.E., ve Demirel, F. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegema Yayıncılık.
  12. Chandler, T., Cronin, M., ve Vamplew, W. (2002). Sport and physical education the key concepts. New York: Routledge Taylor & Francis Group.
  13. Çakın, İ. (1991). Özel kütüphaneler: Tanım boşluğu. Türk Kütüphaneciliği, 5(2), 49-55.
  14. Çalışkan, G. (2001). Liderlik açısından antrenör davranışlarının sporcu performansı üzerine etkisinin değerlendirilmesi (voleybol örneği). Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dumlupınar Üniversitesi, Kütahya.
  15. Çelebi, M. (2002). Doğa etkinliklerinin, liderlik becerilerinin ortaya çıkarılmasındaki rolü. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Bolu: Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  16. Çelik, V. (2003). Eğitimsel liderlik. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  17. Değirmenci, M. (2007). Amaçlı canlılar: Yönetimde üçüncü nesil sistem düşüncesi. İstanbul.
  18. Dengiz, M. (2000). Takım çalışması teknikleri. Ankara: Akadey Plus Yayınevi.
  19. Efe, A. R. (2010). Avusturya ve Türkiye’de beden eğitimi ve spor öğretmenliği ve antrenörlük eğitimi müfredatlarının karşılaştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Sakarya Üniversitesi, Sakarya.
  20. Eren, E. (1998). Yönetim ve organizasyon. (4. bs). İstanbul: Beta Yayınevi.
  21. Ertürk, M. (2000). İşletmelerde yönetim ve organizasyon. İstanbul: Beta Yayınları.
  22. Güler, R., (1998). Futbol antrenörlüğü. İstanbul: İstanbul Yayıncılık.
  23. Gün, A. (2014). Türkiye’de TFF’nin antrenörlük kurslarında eğitim alan antrenör adaylarının antrenörlük kurslarındaki tesisler, kullanılan malzemeler, idari personel ve eğitimciler hakkındaki görüşlerinin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Bahçeşehir Üniversitesi, İstanbul.
  24. Gürdal, O. (2000). Yaşamboyu öğrenme etkinliği “enformasyon okuryazarlığı. Türk Kütüphaneciliği, 14(2), 176-187.
  25. Gürsoy, A. (2005). Liderlikte duygusal zeka (liderlik özellikleri ile duygusal zekalı liderlere ulaşılması) Türk Silahlı Kuvvetlerinde örnek bir uygulama. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Celal Bayar Üniversitesi, Manisa.
  26. İmamoğlu, F. ve Ekenci G. (1998). Spor işletmeciliği. Ankara: Alp Ofset Matbaacılık.
  27. İsen, G. ve Batmaz, V (2002). Ben ve toplum sosyal psikolojisi. İstanbul: Om Psikoloji Yayınları.
  28. Karaküçük, S. (1997). Rekreasyon: Boş zamanları değerlendirme. Ankara.
  29. Kırım, A. (1998). Yeni Dünyada Strateji Ve Yönetim. Ankara: Sistem Yayıncılık
  30. Kızılaslan, D. (2007). Bilgi okuryazarlığı ve üniversite kütüphaneleri: Bilgi okuryazarlığı planı hazırlama unsurları. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
  31. Konter, E. (1996). Bir lider olarak antrenör. İstanbul: Alfa Basım Yayım Dağıtım.
  32. Köprülü, D. (1994). Üniversite kütüphanelerinde kitap kolleksiyonunun kullanımı üzerine bir araştırma. Yayımlanmamış doktora tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara
  33. Larsson S. ve Rönnmark, L. (1996). The concept of charismatic leadership its application to an analysis of social movements and a voluntary organization in Sweden. International Journal of Public Sector Management, 9(7), 32-44.
  34. Loh, J.M. (1996). Bir yüksek performans kültürü oluşturmak. (Ed. Robert H. Rosen) İnsan yönetimi içinde. İstanbul: Mess.
  35. Martens, R. (1998). Başarılı antrenörlük (Çev: Tuncer Büyükonat). İstanbul: Beyaz Yayınları.
  36. Newstorm, W.J. ve Davis, K. (1993). Organizational behavior (human behavior at work) (9. bs). USA: McGrawHill Inc.
  37. Newton, M. ve Fry M. D. (1998). Senior olympians achievement goals and motivational responses. Journal of aging and Physical activity, 6, 256-270.
  38. Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). (2007). Giving knowledge for free: the emergence of open educational resources. Paris, OECD.
  39. Özden, Y. (2002). Eğitimde yeni değerler. Ankara: Pegem Yayıncılık.
  40. Özel, N. (2013). Araştırma görevlilerine bilgi ve iletişim teknolojileri bağlamında bilgi okuryazarlığı becerilerinin kazandırılması. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Ankara Üniversitesi, Ankara.
  41. Rossen, H. R. (1999). İnsan yönetimi (çev. G. Bulut). İstanbul: BZD Yayıncılık.
  42. Sevim, Y., Tuncer, F., Erol, E. ve Sunay, H. (2001). Antrenör eğitimi ve ilkeleri. Ankara: Gazi Kitabevi.
  43. Sunay, H. (2009). Spor yönetimi. Ankara: Gazi Kitabevi.
  44. Şafaklı, O. V. (2005). KKTC’deki kamu bankalarında liderlik üzerine bir çalışma. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 6 (1), 132-143.
  45. Şahin, A., Temizel, H. ve Örselli, E. (2007). Bankacılık sektöründe çalışan yöneticilerin kendi liderlik tarzlarını algılayış biçimleri ile çalışanların yöneticilerinin liderlik tarzlarını algılayış biçimlerine yönelik uygulamalı bir çalışma. SB Dergisi, 657-665.
  46. Tağraf, H. ve Çalman, i. (2009). Ohio Üniversitesi liderlik modeline göre oluşan liderlik biçimlerinin işletmelerin ihracat performansı üzerine etkisi ve Gaziantep İlinde bir araştırma. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, Cilt: 23(2), 135-154.
  47. Tengilimoğlu, D. (2005). Kamu ve özel sektör örgütlerinde liderlik davranışı özelliklerinin belirlenmesine yönelik bir alan çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14), 1-16.
  48. Tozoğlu, E. (2003). Farklı spor dallarında görev alan antrenörlerin liderlik özellikleri ve bu özelliklerin bazı değişkenlerle ilişkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Atatürk Üniversitesi, Erzurum.
  49. Tuncel, S.D. (2011). Antrenörlük etiği. 10 Mart 2015 tarihinde http://www.sbt.hacettepe.edu.tr/abk2011/documents/Tuncel_Etik_abst.pdf. adresinden erişildi.
  50. Ulukan, M. (2006). Futbolcuların kulübe bağlılıklarında antrenörlerin liderlik özelliklerinin rolü. Yayımlanmamış Doktora Tezi. Selçuk Üniversitesi, Konya.
  51. Yeniçeri, Ö. (2002) Örgütleri etkinleştirme aracı olarak bilgi ve bilgi yönetimi. (2023) İkibinyirmiüç Dergisi, 20, 56-64.
  52. Yetim, A. (2000). Sosyoloji ve spor. Ankara: Topkar Matbaacılık.
  53. Yıldırım, H. L. (2009). Futbol antrenörlerinin saldırganlık olaylarına bakışı. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Niğde.

Lisans

Telif Hakkı (c) 2016 Yazar(lar). Açık erişimli bu makale, orijinal çalışmaya uygun şekilde atıfta bulunulması koşuluyla, herhangi bir ortamda veya formatta sınırsız kullanım, dağıtım ve çoğaltmaya izin veren Creative Commons Attribution License (CC BY) altında dağıtılmıştır.

Nasıl Atıf Yapılır

Sağsan, M., Ertaş, A., & Burgul, N. S. (2016). Lider Antrenörlerin Bilgi Sahasında Deplasman Mücadelesi: KKTC Üzerine Görgül Bir Araştırma. Bilgi Dünyası, 17(1), 1-21. https://doi.org/10.15612/BD.2016.510